عشق _ غوغای عشق در دفتر عشق

عشق _ غوغای عشق در دفتر عشق

عشق؛دفتر عشق؛مهدی لقمانی؛متنهای عاشقانه
عشق _ غوغای عشق در دفتر عشق

عشق _ غوغای عشق در دفتر عشق

عشق؛دفتر عشق؛مهدی لقمانی؛متنهای عاشقانه

به دل نگیر

شاید نتوانی دلم را آرام کنی ، شاید نتوانی این درد در قلب زخمی ام را درمان کنی

کمی بی احساس ، آرام ، میخواهم سعی کنم به عشق نزدیک شوم ...

با خودم درگیرم ، تو صبر کن ، در نهایت انتقامم را از خودم میگیرم....

آهنگ زندگی به گونه ایست که دلخوشی از دنیا ندارم ، سخت است وقتی گاهی حس میکنم که هیچ حسی به تو ندارم!

شاید نتوانی محبتی را از من ببینی ، اما من سخت درگیر آنم که بفهمم دلم دردش چیست؟

گاهی محبت هایی به ظاهر از ته قلب ، گاهی شاید خنده ای به ظاهر بر لب!

گاهی آغوش سردم در آغوش گرم تو ، گاهی بوسه ای مثل یخ بر روی لبان آتشین تو....

و من نمیدانم دلم دردش چیست ، من خاکستر را کسی چه میداند آتش چیست؟

به این باور نرسیده ام که تو مال من شده ای ، هنوز نفهمیده ام که تو چگونه همسفرم شده ای!

انگار عمری خواب بوده ام و تو کابوسم شده ای ، یا شاید نه ، من بیدارم و تو رویایم شده ای....

با خودم درگیرم و تو به دل نگیر از چه نوشته ام ، اینک حس میکنم دیوانه شده ام

 

 

تنهایی

شاید این تنهایی بهتر باشد
کمی آرامتر ، با دلم مهربانتر
گرچه محبت نیست ، اما دلم از غم ها دورتر..
شاید کمی چشمهایم را باز کنم محبت را هم ببینم و آن را لمس کنم!
نه به دنبال درمان برای دردهایم ، نه زخمی است که عذاب دهد این دل تنهایم...
شاید این تنهایی بهتر باشد...
در عالم خود هستم و با سکوت همنشین!
اینجا دلم هیچ حرفی ندارد و ادامه زندگی چند نقطه چین!
گهگاهی شاید یک قطره اشک به جرم تنهایی ، و من میخواهم حبس ابد باشم در این زندان بی کسی
حالم خیلی خوب است ، لبخند هم در برنامه زندگی ام است ....
لذت می برم از پرواز پرنده ها ، اگر خزان زودتر بیاید ، از آمدن باران ها...
به دور از هیاهوی قلب ها ، دلتنگی و غصه آدمها ...
شاید این تنهایی بهتر باشد ، نه اینکه یکی بیاید و حالم از گذشته ها بدتر باشد...
آهنگ غمگینی است ، اما دلنشین ، درگیر با سکوتم ، ای تنهایی بیا در کنارم بنشین...


به رنگ عشق

در هوای با تو بودنم ، شبهای پر ستاره ، لحظه به لحظه امیدم بیشتر از گذشته
نه حس تنهایی ، نه دلتنگی ، وجودم لبریز شده از حس عشقت!
مثل لحظه ی روییدن ، لحظه ای که شبنم مینشیند بر روی چهره سبز عشق...
لمسی تازه ، به دور از یک هوای آلوده ، دیگر مثل گذشته ها روزها را سر نمیکنم بیهوده!
هر لحظه از زندگی ام معنایی تازه دارد ، همه معنی تو را دارند !
هیچکس به اندازه من درگیر احساس تو نیست ، هیچکس به اندازه من نمیتواند تو را درک کند
و من از جایی به اینجا رسیده ام که از آنجا تا اینجا راهیست که هر عاشقی نمیتواند آن را بدود، تا به عشق برسد!
و من دویدم تا رسیدم به تویی که همان عشقی ، همان هوای تازه،که نفسهایم خیلی وقت است در پی این هوا میگردند.
برمیگردم به سر خط ، همان هوای با تو بودن ، زندگی با حس تو همیشه زیباست!
زندگی تکراریست ، هم روزها و هم شبهایش ، اما وقتی تو هستی هر روز و هر لحظه من رنگ تازه ای از عشق است!



همسفران عشق

و رویای ما به حقیقت پیوست ، قلبهای ما به هم پیوست و زندگی آغاز شد…
به تو رسیدم در اوج آسمان عشق ، این بود قصه ی من و تو و سرنوشت….
تو آمدی و دنیا مال من شد ، همه ی انتظار و دلتنگی ها و غصه ها تمام شد
تو آمدی و عشق آمد و پیوند ما در کتاب عشق ثبت شد….
باور نداشتم مال من شده ای ، لحظه ای به خودم آمدم و دیدم همه زندگی ام شده ای
عشق معجزه نیست ، حقیقتیست در قلب ها که پنهان است
به پاکی عشق ، به لطافت با تو بودن و ما با هم آمده ایم که به همه ثابت کنیم معنای عشق واقعی را….
تو همانی که من میخواستم ، مثل تو کسی در دنیا نیست برایم ، مثل تو هیچگاه نیامد و نمی آید و نخواهد آمد ، تو اولین و آخرینی برایم….
و با عشق پرواز میکنیم ، میرویم به جایی که تنها آرامش باشد در بینمان، تا در یک سکوت عاشقانه و در اوج آرامش بدون هیچ غمی در آغوشت آرام بگیرم !
اینبار سکوت زیباست، چون درونش یک عالمه حرفهاست ، حرفهایی در دلهای من و تو ، که هم تو میدانی راز دلم را و هم من میدانم راز درونت را…
و من ثابت کردم عشق هست ، تو همیشه هستی ، و روزی میرسد که ثابت خواهم کرد از عشقت خواهم مرد….
و من و تو همسفران عشقیم تا ابد ، این احساسم همیشه در قلبت بماند….

تاریخ عشقمان

و انگار از گذشته های دور با هم بوده ایم ، انگار عمریست تو را میشناسم ….
آن زمان های دور تا این لحظه هایی که رسیده ایم به نور….
آغاز دنیا و آمدنت با همان حس و حال ، تا به امروز….
همیشه دوستت دارم ، مثل آن لحظه های دور ، مثل امروز …
و روزی ،فردا خواهد آمد و ما در کنار هم خواهیم ماند ، تا دنیا بگذرد و عمر به روزهایی برسد که عشقمان همچنان مثل یک قرص کامل ماه بماند!
برمیگردیم به گذشته ها، نگاهی می اندازیم به آن لحظه ها ، لحظه ای سکوت و چند نقطه….
آری عشقمان پا برجاست ، پر تپش تر از قبل ، پرشورتر از دیروز ، هنوز در فکر آنم که چرا آن پروانه در حسرت عشقمان میسوخت ….
و این زندگیست ، که نه گذشته ها ، نه امروز و نه دیروز را میشناسد، زندگی تنها عشقمان را میشناسد و میبیند که تاریخ عشق ما گرچه به افسانه ها خواهد پیوست ،اما حقیقتیست که همیشه و هر لحظه در قلبهایمان ورق خواهد خورد و در هر صفحه از آن کلام دوستت دارم موج میزند…